Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών”…

Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών"...

Το τάιμ-άουτ είναι, ως γνωστόν, μια διακοπή του αγώνα από κάποιον προπονητή, ο οποίος βλέπει τα ”κακώς κείμενα” της ομάδας του και θέλει να τα διορθώσει είτε δίνοντας οδηγίες είτε κόβοντας τον ρυθμό των αντιπάλων. Λογικό είναι, κατά την διάρκεια αυτής της διακοπής να υπάρχει ένταση, νεύρα αλλά και βιασύνη καθώς μέσα σε ένα λεπτό πρέπει ο προπονητής να ”εμφυσήσει” στους παίκτες του τι παραπάνω θέλει.\n\nΩς αποτέλεσμα έχουμε πολλές φορές ακραίες, έντονες και αστείες καταστάσεις που παρατηρούνται στους πάγκους όταν ο κάμεραμαν έχει κέφια…\n\nΑς θυμηθούμε μερικές…\n

Γιάννης Ιωαννίδης(1989 ΠΑΟΚ-Άρης Κύπελλο)

\nΟ ”ξανθός” σε ξέσπασμα ψυχής, ξεχνώντας για λίγο τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=k1dvKvC9iWI\n

Ντούσαν Ίβκοβιτς (γενικά)

\nΟπτικά φαίνεται ήρεμος…Όμως ο ”σοφός” Ντούντα ξέρει πότε πρέπει να τα”ψάλλει” και όταν το κάνει το κάνει πολύ μα πάρα πολύ καλά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=X2ro8nvNe-c\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SwR71Efwtjw\nhttp://www.gazzetta.gr/basketball/article/686828/o-ivkovits-trelathike-vid#.VKmz6IZkJEg.facebook\n

Μπόζινταρ Μάλκοβιτς(Εθνική Σλοβενίας)

\nΤο τι μπορεί να πάθει κάποιος που δεν προσέχει τον ”Μπόζα” φαίνεται ξεκάθαρα στο παρακάτω βίντεο…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CnjKYZAaIMQ\n

Ντέηβηντ Μπλατ (Μακάμπι)

\nΑπόλυτος εκνευρισμός ”made in USA” από τον ήρεμο συνήθως Μπλατ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CmlXPip1D1Q\n

Σέρτζιο Σκαριόλο(Αρμάνι Μιλάνο)

\nΟ συμπαθής Σέρτζιο δίνει οδηγίες για ολοκληρωμένη επίθεση ξεχνώντας ότι η ομάδα του είχε μόνο 10 δευτερόλεπτα…Ζαλάδα α λα ιταλικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=lR1Crd30sdM\n

Γιώργος Μπαρτζώκας(Ολυμπιακός)

\nolympiakos time out\n\nΚλείνουμε όπως αρχίσαμε δηλαδή με ελληνικό ταμπεραμέντο και Μπαρτζώκας στα χνάρια του Ιωαννίδη…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fo32gFik4Og\n\n 

Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

\n \n\nΟ Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο Λευτέρης Σούμποτιτς έχουν γράψει την δική τους ιστορία στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ.Ο πρώτος, ως προπονητής, έχει καταφέρει να οδηγήσει πολλούς συλλόγους σε μεγάλες επιτυχίες ενώ ο δεύτερος, κυρίως ως παίκτης του Άρη αλλά και αργότερα από την θέση του πάγκου, πάντα κατάφερνε να βρίσκει τον δρόμο για ψηλά.\n\nΚαι οι δύο είναι σεβαστοί από όλους τους φιλάθλους για το ήθος τους και την ευγένειά τους.Ωστόσο μια νύχτα του Νοεμβρίου του 1997 κάτι τους ”μετάλλαξε” σε ”άγρια θηρία” και μπλέχτηκαν σε ένα καυγά ο οποίος ερμηνεύτηκε με πολλούς τρόπους και έμεινε στην ιστορία.\n

Το χρονικό μέχρι την”μοιραία συνάντηση”…

\nΝοέμβρης’97 και ο ΠΑΟ του Σούμποτιτς αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς στο ΟΑΚΑ σε ντέρμπι κορυφής. Οι”πράσινοι”, με τους Ράτζα και Σκοτ να ”οργιάζουν”, συντρίβουν τον ”αιώνιο” με 68-48 και δείχνουν έτοιμοι να κατακτήσουν την κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος για πρώτη φορά μετά το 1984(σ.σ. τότε ξεκίνησε η κυριαρχία του ΠΑΟ).\n\nΛίγο μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Σούμποτιτς, αφού δεν δίνει το χέρι στον Ίβκοβιτς, πάει πρώτος στην συνέντευξη Τύπου και φεύγει μην περιμένοντας τον Ντούντα, που είχε αργήσει.Την ώρα που αποχωρούσε όμως μαζί με τον βοηθό του Μηνά Γκέκο ”έπεσε” πάνω του καθώς ο Ίβκοβιτς κατευθυνόταν προς την αίθουσα τύπου μαζί με τον έτερο βοηθό Γιάννη Μπογατσιώτη…\n

Διάλογοι ”απείρου κάλλους” και απειλές…

\nΟ διάλογος που ακολούθησε δεν θα ήταν ευγενικό να γραφτεί ακριβώς.Θα τον αποδώσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερη λογοκρισία..\n

Ίβκοβιτς: ”Γιατί δεν έδωσες το χέρι;”\nΣούμποτιτς: ”Όυτε εσύ μου το έδωσες πέρυσι με τον Άρη”(ήταν προπονητής της ομάδας)\nΊβκοβιτς: “Γ…ώ την μάνα σου…”\nΣούμποτιτς: “Πάρε τα α….α μου…”

\nΌπως καταλαβαίνετε ένας τέτοιος διάλογος δεν μπορούσε να μείνει μόνο στα λόγια.Οι δύο άντρες όρμησαν ο ένας πάνω στον άλλον με λύσσα και ευτυχώς υπήρχαν οι δύο βοηθοί να τους χωρίσουν γιατί αλλιώς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.Πάνω στην σύρραξη ο Ίβκοβιτς είπε στον Σoύμποτιτς:\n

Θα τα πούμε στο ΣΕΦ…

\n

Η δημοσιοποίηση του καβγά και η ερμηνεία του ως κόντρα των σέρβικων λόμπι…

\nΛίγο μετά το επεισόδιο ο Σούμποτιτς, σε κάποιο ”πηγαδάκι” κοντά στα αποδυτήρια, είπε τα εξής:\n

Ο Ίβκοβιτς με απείλησε.Δεν ξέρει να χάνει.Αν έχει κάποιο πρόβλημα ας σηκωθεί να φύγει ή να με πάρει τηλέφωνο να τα πούμε έξω οι δυό μας.

\nΜε αυτόν τον τρόπο έγινε η ”αποκάλυψη” του καβγά στον Τύπο.Αυτό εξόργισε τον Ίβκοβιτς που απάντησε:\n

Αν ήταν άντρας θα έπρεπε τον καβγά να τον κρατήσει μεταξύ μας…

\nΩστόσο όλα αυτά που συνέβησαν δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι ο Σούμποτιτς δεν έδωσε το χέρι στον Ντούντα. Η διαμάχη αυτή ήταν κάτι σαν πόλεμος μεταξύ των σέρβικων λόμπι που τότε κυριαρχούσαν στην προπονητική.Από την μια ο Ίβκοβιτς στήριζε τον ανερχόμενο αστέρα Ομπράντοβιτς ενώ ο Σούμποτιτς ήταν ανέκαθεν υποστηρικτής του μεγάλου και συγχωρεμένου πια Άτσα Νίκολιτς, έχοντας παράλληλα συνταχτεί με Τζούροβιτς και Μάλκοβιτς.\n\nΑπλά με αυτόν τον καβγά βγήκαν στην φόρα τα ”απωθημένα” με μορφή παρολίγον ”ξύλου”. Οι δύο προπονητές τιμωρήθηκαν με μια αγωνιστική εκτός πάγκων και χρηματικό πρόστιμο.\n

Η λήξη της διαμάχης εις…διπλούν

\nΕπειδή όμως ο χρόνος είναι πάντα ο ”μεγάλος γιατρός”, μετά από κάποιο διάστημα απόλυτης ψυχράδας, το 2000 και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη, οι 2 προπονητές έδωσαν χειραψία και αντάλλαξαν λάβαρα στον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Πανιωνίου για το τουρνουά ”Αντρέας Βαρίκας”(Ντούντα προπονητής ΑΕΚ και ”Πίξι” του Πανιωνίου).\n\nΕπίσης τον Μάη του 2011 βρέθηκαν μετά από 14 χρόνια σε κοινή συνέντευξη τύπου μετά από έναν αγώνα ΟΣΦΠ-Άρη και μάλιστα χαμογελούσαν φιλικά δείχνοντας πως οι κακές στιγμές ανήκουν στο παρελθόν…\n \n\n \n 

Το τελευταίο παγκόσμιο “ταγκό” από την Ενωμένη Γιουγκοσλαβία…

Το 1990 ,στο Μουντομπάσκετ που έγινε στην Αργεντινή (συμμετείχε και η Εθνική μας ,η οποία χωρίς τον Γκάλη λόγω τραυματισμού, πήρε την 6η θέση) έγινε αισθητή σε όλο τον κόσμο η κυριαρχία της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας με τρόπο τόσο δυναμικό ώστε να ακουστεί ,για πρώτη φορά τόσο εμφατικά, ο όρος ”μεγάλη των πλάβι σχολή”..\n\nΠράγματι, ήταν η πρώτη φορά που μια ομάδα από την Ευρώπη κέρδιζε με τόσο χαρακτηριστική άνεση το Μουντομπάσκετ(ακόμα και η Σοβιετική Ένωση, το αντίπαλον δέος, ποτέ δεν είχε καταφέρει να εντυπωσιάσει κυρίως με τον τρόπο παιχνιδιού της)και να συνδυάσει και θέαμα α λα ΝΒΑ. Είναι λογικό άλλωστε καθώς όταν έχεις στην σύνθεσή σου Ντράζεν Πέτροβιτς, Ράτζα, Κούκοτς , Ντίβατς, Πάσπαλιε, τότε μόνο το ΝΒΑ και οι επαγγελματίες παίκτες του μπορούν να σε σταματήσουν(βλ. Dream Team το 1992)\n\nΜε μαέστρο τον γνωστό μας Ίβκοβιτς και πεισμωμένη από τον άτυχο ημιτελικό στο Μουντομπάσκετ του 1986 (βλέπε αφιέρωμα από SportBrio.gr), οι ”πλάβι”, έχοντας παράλληλα κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά το Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ(αντιμετώπισαν στον τελικό την Εθνική μας και την νίκησαν 98-77) ξεκίνησαν με 2 νίκες απέναντι σε Βενεζουέλα και Αγκόλα (92-84 και 92-79 αντίστοιχα) αλλά στον τελευταίο αγώνα της πρώτης φάσης έχασαν από το Πουέρτο Ρίκο με 82-75 προκαλώντας κάποια ερωτηματικά. Αυτά όμως κράτησαν πολύ λίγο καθώς στην δεύτερη φάση έκαναν περίπατο (νίκες με Βραζιλία και Σοβιετική Ένωση με 105-86 και 100-77 αντίστοιχα και νίκη με την αξιόμαχη Εθνική μας με 77-67).Από αυτό το σημείο και μετά ,αποκτώντας μεγάλη αυτοπεποίθηση μετά την κατοστάρα με την Σοβιετική Ένωση, έκαναν περίπατο στον ημιτελικό (ρεβάνς με το Πουέρτο Ρίκο 98-82) και επιβεβαίωσαν απέναντι και πάλι στην Σοβιετική Ένωση στον τελικό (νίκη με 92-75) ότι ήταν τα νέα αφεντικά της Ευρώπης ,αλλά και του κόσμου ολόκληρου.Ένα χρόνο μετά ,η ”χρυσή” τριετία των πλάβι ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ που έγινε στην Ιταλία( στον τελικό νίκησε την οικοδέσποινα με 88-73). Ήταν η τελευταία διοργάνωση στην οποία η Γιουγκοσλαβία εμφανίστηκε ενωμένη. Μετά ήρθε η διάσπαση αλλά ποιός ξέρει,αν αυτή είχε αργήσει λίγο,τι θα γινόταν αν βλέπαμε στην Βαρκελώνη(1992)αντιπάλους την Γιουγκοσλαβία με την ”μυθική” Ντριμ-Τιμ” 1…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=JIBaRgJDqZ8