Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο “ήρωας” του Τάμπερε

Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο "ήρωας" του Τάμπερε

Στα “περίεργα” του ποδοσφαίρου μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι κάποιες φορές παίκτης ομάδας που έχει χάσει αναδεικνύεται MVP. Για να γίνει βέβαια κάτι τέτοιο πρέπει η απόδοση του να είναι κάτι παραπάνω από φανταστική, σε βαθμό που να ξεχωρίζει ακόμα και από αυτή των νικητών.\r\n\r\nΣτην περίπτωση του παλιού τερματοφύλακα του Πανιωνίου και της Εθνικής Ελλάδος, Νίκου Πεντζαρόπουλου, τα παραπάνω όχι μόνο έγιναν αλλά αποτέλεσαν και αφορμή για να βαφτιστεί ως ο “ήρωας” του Τάμπερε.\r\n

Στον Πανιώνιο από τον Β’Παγκόσμιο και το περιστατικό με τον Μουράτη

\r\nΓεννημένος τον Ιούλιο του 1927, ο Πεντζαρόπουλος, αφού έκανε τα πρώτα βήματα του τον Κεραυνό Καλλιθέας(1940-43) και εν μέσω πολέμου, μεταγράφηκε ως ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον Πανιώνιο στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1955 όταν και έκλεισε την καριέρα του.\r\n\r\nΚατά την διάρκεια της καριέρας του έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, δείχνοντας πολλές εξαιρετικές πτυχές του ταλέντου του όπως η ικανότητα στις εξόδους και στις αποκρούσεις πέναλτυ. Μάλιστα στην ιστορία έχει μείνει ένα περιστατικό με τον Ολυμπιακό στο γήπεδο Καραϊσκάκη, όπου ο Ανδρέας Μουράτης του Ολυμπιακού, εξαπολύει έναν «κεραυνό» στέλνοντας την μπάλα με δύναμη προς την εστία του Πανιωνίου και ο Πεντζαρόπουλος, που είχε βγει από την εστία του, γυρνάει με την πλάτη προς αυτήν, γυρίζει το σώμα του 180 μοίρες, τεντώνεται, και διώχνει την μπάλα με την γροθιά πέφτοντας μέσα στα δίχτυα, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τον θαυμασμό του Μουράτη που έσπευσε να τον συγχαρεί.\r\n

“Ήρωας” του Τάμπερε…

\r\nΜε την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 11 μόλις αγώνες ωστόσο πρόλαβε να γράψει την δική του ιστορία και μάλιστα σε μια εποχή που η Εθνική βρισκόταν σε ποδοσφαιρική ανυποληψία.\r\nΣτις 15 Ιουλίου του 1952 λοιπόν η Εθνική αγωνιζόταν στο Τάμπερε της Φιλανδίας απέναντι στην Δανία για την Ολυμπιάδα του 1952.\r\n\r\nΗ Δανία αποτελούσε ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης και φρόντισε να το αποδείξει μέσα στο γήπεδο κερδίζοντας με 2-1…Παρά την νίκη όμως όλh οι φίλαθλη κοινή γνώμη στάθηκε στην μεγαλειώδη απόδοση του Πεντζαρόπουλου, καθώς ο ίδιος είχε “πιάσει τα άπιαστα” σε έναν αγώνα που χάρη σ’αυτόν η Ελλάδα διεκδίκησε την ισοπαλία μέχρι το τέλος.\r\n\r\nΑποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να χαρακτηριστεί ως ο «ήρωας του Τάμπερε» από τους Έλληνες δημοσιογράφους, ενώ o διεθνής τύπος έγραψε ότι “Γεννήθηκε ο νέος Ζαμόρα”, που ήταν ο κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο εκείνη την εποχή(Ισπανός).\r\n

Μιλάνο μέσω….Τάμπερε, το ανεκπλήρωτο όνειρο.

\r\nΗ εμφάνιση του αυτή ήταν τόσο μεγαλειώδης που δεν άφησε αδιάφορους ανθρώπους της Ίντερ, η οποία θέλησε να τον εντάξει στο δυναμικό της το καλοκαίρι του 1952, πράγμα που παίρνει μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν κινούσαν τότε το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης.\r\n\r\nΟ Πεντζαρόπουλος βρέθηκε στο Μιλάνο και προπονιόταν με τους “νερατζούρι” για 6 μήνες χωρίς ωστόσο να έχει αποσπάσει την ελευθερία του από τον Πανιώνιο, καθώς η διοίκηση ήταν ανένδοτη στην παραχώρηση του.Ο ίδιος ήταν πρόθυμος να προσφέρει 100.000 δρχ στον Πανιώνιο από το συμβόλαιο του, ωστόσο ούτε αυτό ήταν ικανό για να τους αλλάξει την γνώμη.\r\n\r\nΠάντως, στα φιλικά παιχνίδια που αγωνίστηκε με την Ίντερ ήταν εντυπωσιακός. Μια ιταλική εφημερίδα μάλιστα δημοσίευσε και φωτογραφία με μια απόκρουσή του και λεζάντα από κάτω που έγραφε:\r\n

“Ο Πεντζαρόπουλος πετάει…”

\r\nΤελικά το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο και ο “ήρωας” του Τάμπερε επέστρεψε πικραμένος στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος, πιθανόν λόγω απογοήτευσης.Έκλεισε την καριέρα του το 1955 σε ηλικία μόλις 28 ετών…

Ιταλία και Euro. 2 φορές σε “σενάρια”

Euro και Ιταλία. 2 φορές σε "Σενάρια"

Στον χώρο του ποδοσφαίρου πολλές φορές παρατηρούμε γεγονότα που επαναλαμβάνονται κατά ”διαβολική σύμπτωση”, όχι πάντα όμως με το ίδιο αποτέλεσμα.Όπως λένε και Γάλλοι “deja vu” δηλαδή. Κάποιο γκολ στο ίδιο λεπτό μεταξύ 2 ίδιων ομάδων σε 2 διαφορετικούς αγώνες, κάποια νίκη ή ήττα με ίδιο τρόπο είναι μερικά παραδείγματα. Αυτό που συνέβη όμως με την Ιταλία σε 2 Euro(2004, 2012), ήταν ίσως από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα και περιελάμβανε “θεωρίες συνομωσίας” και “ψιθύρους”. Όχι άδικα πάντως…\r\n

“Σκανδιναβική” συμμαχία και “Ciao Italia”(2004)

\r\nΤο Euro 2004 σίγουρα μας φέρνει στο μυαλό την πιο “γλυκιά” ποδοσφαιρική ανάμνηση με την κατάκτηση του από την Εθνική μας.Στους Ιταλούς πάντως σίγουρα φέρνει θυμό καθώς η ομάδα τους θεωρούν (όχι άδικα), ότι αποκλείστηκε από έναν αγώνα-συμμαχία μεταξύ Σουηδίας και Δανίας.\r\n\r\nΣυγκεκριμένα είχαμε φτάσει στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων και, ως γνωστόν, τα παιχνίδια διεξαγόντουσαν την ίδια ώρα.Η Ιταλία είχε ως αντιπάλους τις Δανία, Σουηδία και Βουλγαρία.Δανία και Σουηδία είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και η Βουλγαρία μηδέν.\r\n\r\nΒάσει των κριτηρίων της ΟΥΕΦΑ, σε περίπτωση ισοβαθμίας δύο ή περισσοτέρων ομάδων, το πρώτο κριτήριο ήταν οι μεταξύ τους αγώνες, μετά η διαφορά τερμάτων και τρίτο η καλύτερη επίθεση.Σε περίπτωση λοιπόν που Σουηδία και Δανία έφερναν ισοπαλία από 2-2 και πάνω, ότι και να έκανε η Ιταλία θα έμενε έξω.Λογικό λοιπόν να δημιουργηθούν καταστάσεις καχυποψίας και “ψίθυροι” για στήσιμο.\r\n\r\nΤα παραπάνω, όπως ήταν λογικό, έγιναν “κραυγές” μετά τους αγώνες.Κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς το “2-2” ήρθε.Μάλιστα το γκολ της ισοφάρισης προήλθε από τους Σουηδούς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα και ενώ παράλληλα η Ιταλία σκόραρε το 2-1 επί της Βουλγαρίας.Χαρά που τελικά μετατράπηκε σε λύπη, ενώ οι Σκανδιναβοί πανηγύριζαν αμφότεροι την πρόκριση τους στην 8αδα.\r\n\r\nΠοτέ πάντως δεν αποδείχτηκε κάτι περί στησίματος αλλά η “γεύση” της καχυποψίας που έμεινε ήταν πικρή και για την ΟΥΕΦΑ και για το φίλαθλο κοινό.\r\n\r\nΠαρεμπιπτόντως το γήπεδο που έγινε ο αγώνας λεγόταν “Μπέσα”, αλλά στον αγώνα, η ελληνικώς εννούμενη μπέσα μάλλον πήγε περίπατο.\r\n\r\nΤα γκολ: Τόμασσον 28’και 66′ (Δανία), Λάρσον 47′(πεν), Γιόνσον 89’\r\n\r\nΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Μάρκους Μερκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΙΤΡΙΝΕΣ: Έντμαν, Κάλστρομ\r\n\r\nΔΑΝΙΑ: Σόρενσεν, Χέλβεγκ, Λάουρσεν, Χένρικσεν, Νίκλας Γένσεν (46 Μπόγκελουντ), Γκράβεσεν, Τόμασον, Ντανιέλ Γένσεν (65 Πούλσεν), Γκρόνκιερ, Σαντ, Γιόργκενσεν (57 Ρόμενταλ)\r\n\r\nΣΟΥΗΔΙΑ: Ίσακσον, Νίλσον, Μέλμπεργκ, Γιάκομπσον, Έντμαν, Αντερσον (81 Αλμπακ), Κάλστρομ (72 Βίλχελμσον), Γιόνσον, Λιούνγκμπεργκ, Ιμπραΐμοβιτς, Λάρσον\r\n

2012:Ίδιο σενάριο, άλλη κατάληξη για την Ιταλία

\r\nΊδιο ακριβώς σενάριο υπήρξε και το 2012, αλλά αυτήν την φορά η κατάληξη ήταν θετική για την “σκουάντρα ατζούρα”.Συγκεκριμένα, ήταν πάλι η τελευταία αγωνιστική των ομίλων και όλα τα παιχνίδια διεξάγονταν παράλληλα.Ο όμιλος περιελάμβανε τις Ισπανία, Κροατία, Ιταλία και Έιρε.Οι δύο πρώτες είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και το Έιρε 0.\r\nΤο σενάριο ήταν ακριβώς το ίδιο με το 2004, καθώς Ισπανία και Κροατία,με ισοπαλία 2-2 περνούσαν αμφότερες.Πάντως αυτά που έγιναν το 2004 ίσως να επηρέασαν τους πάντες καθώς η Ισπανία κέρδισε με 1-0 με γκολ του Χέσους Νάβας στο 88′ και πέρασε στον επόμενο γύρο με την Ιταλία που κέρδισε το Έιρε.Υπήρξε με λίγα λόγια κάποια έμμεση αποκατάσταση για τις καταστάσεις του 2004.\r\nΗ ΟΥΕΦΑ είχε κάνει κάποιες σκέψεις για αλλαγή κριτηρίων στις ισοβαθμίες, προκειμένου να μην συμβαίνον τέτοια φαινόμενα, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν ήταν απαραίτητα.\r\n\r\nΣκόρερ: 88′ Χεσούς Νάβας\r\nΓήπεδο: “PGE Arena”, Γκντανσκ\r\nΔιαιτητής: Βόλφγκανγκ Σταρκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΡΟΑΤΙΑ: Πλετίκοσα, Βίντα (66′ Γέλαβιτς), Τσόρλουκα, Σίλντενφελντ, Στρίνιτς, Βουκόγεβιτς (81′ Εντουάρντο), Ράκιτιτς, Σρνα, Πράνιτς (66′ Πέρισιτς), Μόντριτς, Μάντζουκιτς.\r\nΙΣΠΑΝΙΑ: Κασίγιας, Αρμπελόα, Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Άλμπα, Μπουσκέτς, Τσάβι (89′ Νεγκρέδο), Τσάμπι Αλόνσο, Νταβίντ Σίλβα (73′ Φάμπρεγκας), Ινιέστα, Τόρες (61′ Χεσούς Νάβας).\r\n\r\n*Κίτρινες κάρτες: 27′ Τσόρλουκα, 44′ Σρνα, 53′ Στρίνιτς, 90′ Μάντζουκιτς, 91′ Γέλαβιτς, 93′ Ράκιτιτς\r\n**Κόκκινες κάρτες:\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3VimnEBIwNw

Εθνική Ζάμπια. Η Αεροπορική Τραγωδία του ’93

Εθνική Ζάμπια. Η Αεροπορική Τραγωδία του '93

Η Αφρική έχει κατά καιρούς ”βγάλει” πολλές καλές εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου και παίκτες που αγωνίζονται με μεγάλη επιτυχία στα πιο καλά πρωταθλήματα της Ευρώπης.Μια από αυτές ήταν η Εθνική Ζάμπιας στην δεκαετία του ’90, για την οποία όμως δεν ήταν γραφτό να ολοκληρώσει τον κύκλο της εξαιτίας του τραγικού αεροπορικού δυστυχήματος τον Απρίλη του 1993.Μια τραγωδία που ”σημάδεψε για πάντα αυτή τη χώρα και σόκαρε όλον τον κόσμο…\n

1988-1992:”Υψηλές πτήσεις” και 4άρα σε Ιταλία…

\nΣε αντίθεση με την προβληματική οικονομία της χώρας, η οποία είχε φτάσει σε σημείο να μην μπορεί να ενισχύσει ούτε τις μετακινήσεις της εθνικής ποδοσφαίρου (γινόντουσαν με απαρχαιωμένα αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας), η τελευταία είχε εντυπωσιακές επιτυχίες.\n\nΑποκορύφωμα ήταν η 5η θέση που κατέκτησε στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988, σκορπίζοντας μάλιστα την Ιταλία με 4-0.Πρωταγωνιστής ο (κορυφαίος παίκτης όλων των εποχών της Ζάμπιας) Καλούσα Μπουάλια ο οποίος ”φιλοδώρησε” με χατ-τρικ την ”σκουάντρα ατζούρα”. Επίσης, η πρόκριση για το Μουντιάλ της Ιταλίας το 1990 ”χάθηκε” στο τελευταίο παιχνίδι με αντίπαλο την Τυνησία.Όμως οι εξαιρετικές βάσεις αυτής της ομάδας της επέτρεπαν να ονειρεύεται πρόκριση στο επόμενο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ…\n\nΠράγματι το ξεκίνημα των αγώνων της προκριματικής φάσης ήταν ελπιδοφόρο καθώς η Ζάμπια κέρδισε τους δύο πρώτους αγώνες, ενώ έκανε και καλές εμφανίσεις στο αφρικανικό πρωτάθλημα, το οποίο διεξαγόταν παράλληλα με τα προκριματικά του Μουντιάλ. Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια…\n

Η ”πτήση του θανάτου”

\nΗ Ζάμπια ήταν έτοιμη να ταξιδέψει στο Ντακάρ για την αναμέτρηση με την Σενεγάλη στα πλαίσια των προκριματικών του Μουντιάλ. Το αεροσκάφος που θα μετέφερε την ομάδα ήταν τύπoυ ”Buffalo DHC-5D”, το οποίο είχε αποσυρθεί για 5 μήνες(τέλη του ’92 έως Απρίλη του ’93) ενώ και σε δοκιμαστικές πτήσεις που είχε χρησιμοποιηθεί είχε εμφανίσει δυσλειτουργίες στις μηχανές του…\n\nΤην αποστολή που επιβιβάστηκε στο ”μοιραίο” αεροσκάφος αποτελούσαν 18 ποδοσφαιριστές, το προπονητικό επιτελείο, ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και κάποια ακόμα άτομα. Το μεγάλο αστέρι, ο Μπουάλια θα ερχόταν από το Άμστερνταμ, αφού βρισκόταν εκεί λόγω της Αιντχόφεν που αγωνιζόταν.\n\nΑπό την αρχή φάνηκαν κάποια προβλήματα καθώς η πτήση είχε 8ωρη καθυστέρηση. Επίσης ο πιλότος είχε προγραμματίσει 3 στάσεις ανεφοδιασμού σε Δημοκρατία του Κονγκό, Γκαμπόν και Ακτή Ελεφαντοστού. Όταν το αεροπλάνο όμως απογειώθηκε από την Γκαμπόν χάθηκε οποιαδήποτε επαφή με τον πύργο ελέγχου.\n\nΛίγο αργότερα ήρθε η μοιραία έκρηξη, με το επικρατέστερο σενάριο να ”λέει” ότι ο πιλότος διαπίστωσε φωτιά σε έναν από τους κινητήρες αλλά αντί να σβήσει αυτόν που καιγόταν έσβησε τον αντίστοιχο που λειτουργούσε, οδηγώντας στον θάνατο τον ίδιο και τους υπόλοιπους επιβαίνοντες… Ήταν 27 Απρίλη του 1993…\n

Βαρύ πένθος και προσπάθεια ανασύνταξης…

\nΗ επόμενη μέρα βρήκε ένα ολόκληρο έθνος να ”ντύνεται στα μαύρα”.Χιλιάδες άνθρωποι πενθούσαν πάνω από 30 φέρετρα τα οποία περιείχαν τον ποδοσφαιρικό ”θησαυρό” της χώρας και την είχαν κάνει περήφανη πολλές φορές.Αυτά τοποθετήθηκαν στο ”Στάδιο Ανεξαρτησίας’, το εθνικό στάδιο της χώρας.Το πένθος που κηρύχτηκε ήταν 3ήμερο και την τελευταία μέρα 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το γήπεδο. Παρά το τραγικό όμως αυτό γεγονός, η ζωή έπρεπε να συνεχιστεί.\n\nΗ ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ζάμπια ζήτησε από την FIFA προθεσμία 2 μηνών για να μπορέσει να ανασυνταχθεί και να επανέλθει στις αγωνιστικές υποχρεώσεις.Το νέο οικοδόμημα θα στηριζόταν στο μεγάλο της αστέρι, Καλούσα Μπουάλια. Επίσης πολλές χώρες, όντας συγκινημένες από το δράμα της χώρας, προσέφεραν βοήθεια κάθε είδους, όπως η Δανία η οποία προσέφερε προπονητικό καμπ με όλα τα έξοδα πληρωμένα για ένα μήνα ή η Αγγλία που προσέφερε τον προπονητή ‘Ιαν Πότερφιλντ, με τους μισθούς του πληρωμένους ,ώστε να βοηθήσει με την εμπειρία του…\n\nΗ όλη διαδικασία ανασύνταξης κράτησε 1 μήνα.Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν…\n

Συνέχεια επιτυχιών και ”το φάντασμα της Γκαμπόν”…

\nΟι παίκτες της εθνικής Ζάμπιας αγωνίζονταν πλέον και για τις ”ψυχές” αυτών που χάθηκαν.Με φοβερή δύναμη ψυχής κατάφεραν να προκριθούν στον επόμενο γύρο του Αφρικανικού Κυπέλλου και έφτασαν για άλλη μια φορά να ”παίζουν΄΄ την πρόκριση στο Μουντιάλ του 1994 στο τελευταίο παιχνίδι στην Καζαμπλάνκα.Για άλλη μια φορά όμως ”δεν ήπιαν νερό”.\n\nΣ’έναν αγώνα που είχαν δύο δοκάρια και γενική υπεροχή, ηττήθηκαν με 1-0. Χαρακτηριστικό εκείνου του αγώνα ήταν ότι ο διαιτητής, που είχε καταγωγή από την Γκαμπόν, άφησε με πολλά παράπονα την ομάδα της Ζάμπιας, με αποτέλεσμα να ”ξυπνήσει” έμμεσα μνήμες του ατυχήματος που είχε συμβεί πάνω από εκείνη την χώρα, καθώς άλλη μια φορά το όνομα της Γκαμπόν συνδεόταν με μια άσχημη στιγμή της Ζάμπιας. Ο χαρακτηρισμός εκείνου του αγώνα ήταν ”το φάντασμα της Γκαμπόν”.\n

1994,2012:Η διπλή ”εξιλέωση” των θυμάτων και η επιστροφή στον τόπο της τραγωδίας

\nΤο 1994 η Ζάμπια κατάφερε την μεγαλύτερη -έως τότε- επιτυχία της.Με μια φοβερή πορεία στο Αφρικανικό πρωτάθλημα έφτασε μέχρι τον τελικό, έχοντας νικήσει, μεταξύ άλλων, Σενεγάλη και Ακτή Ελεφαντοστού.Στον τελικό αγωνίστηκε με πάθος αλλά δεν κατάφερε να λυγίσει την τρομερή Νιγηρία των Φίνιντι, Οκότσα και Αμοκάτσι, χάνοντας 2-1 και αφού είχε προηγηθεί στο σκορ.Τελικά το 2012 έμελλε να είναι η χρονιά της απόλυτης εξιλέωσης της χώρας για το κακό που την βρήκε το 1993…\n\nΕκείνη την χρονιά ο τελικός του Αφρικανικού κυπέλλου θα γινόταν στην Γκαμπόν…Η ομάδα είχε δώσει όρκο να επισκεφτεί τον τόπο της τραγωδίας εφόσον προκρινόταν εκεί.Κάνοντας άλλη μια εντυπωσιακή πορεία, η πρόκριση επετεύχθη και ο τίτλος θα παιζόταν απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού των Ντρογμπά, Ζερβινιό.Πριν τον τελικό η αποστολή επισκέφτηκε την ακτή που είχε συντριβεί το αεροσκάφος με αρχηγό της αποστολής τον Μπουάλια, ο οποίος με δάκρυα στα μάτια θυμήθηκε εκείνες τις τραγικές στιγμές αλλά και έδωσε το ”έναυσμα” της κατάκτησης του κυπέλλου.\n\nΑυτό επετεύχθη τελικά, αφού η Ζάμπια νίκησε την Ακτή στα πέναλντυ σε ένα τελικό που ονομάστηκε ”ο τελικός των ψυχών”.Το τέλος εκείνου του αγώνα βρήκε τους παίκτες, αντί να πανηγυρίζουν , να προσεύχονται ομαδικά στο κέντρο του γηπέδου για τις αδικοχαμένες ψυχές της ομάδας του 1993.Ο στόχος είχε επιτευχθεί και ο κύκλος είχε κλείσει με τον καλύτερο τρόπο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=pMePZg9OYMw\n\nΗ κηδεία της ομάδας…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=QhCoAqB8J60\n\nο ”τελικός των ψυχών”\nhttps://www.youtube.com/watch?v=l9GRe8HIDqQ

Γαλλία – Ισπανία. Βίοι παράλληλοι…

https://www.youtube.com/watch?v=lqGniuFzHSw\n\nΤο ποδόσφαιρο είναι από τη φύση του ένα άθλημα που μπορεί να σε πάει από τη κόλαση στο παράδεισο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα… Είναι λοιπόν ακόμα πιο εύκολο σε ένα τέτοιο σπορ, μεγάλες ομάδες να αποτύχουν σε μια διοργάνωση στην οποία μπορεί, μόλις λίγα χρόνια πριν, να είχαν γράψει ιστορία. Ένα τέτοιο παράδειγμα προστέθηκε χτες και ήταν η μεγάλη Ισπανία, η οποία μετά τη κατάκτηση του Μουντιάλ το 2010 και το EURO 2012, μένει εκτός συνέχειας νωρίς-νωρίς (από τη φάση των ομίλων). Οι δύο καθαρές ήττες από Ολλανδία(5-1) και Χιλή (2-0) δεν άφησαν καμία αμφιβολία για την αποκαθήλωση των “ταύρων”. Αυτό το “κάζο” ,σε πολλούς ποδοσφαιρόφιλους θύμισε μια αντίστοιχη περίπτωση, αυτή της Γαλλίας στο Μουντιάλ του 2002 που έγινε σε Κορέα και Ιαπωνία. Η Γαλλία, προερχόμενη από την αήττητη κατάκτηση του Μουντιάλ το 1998 (το διοργάνωσε η ίδια) και του EURO 2000, πήγε με τον “αέρα” ενός εκ των φαβορί. Στον όμιλό της συμμετείχαν η Ουρουγουάη, η Δανία και η “πρωτάρα” Σενεγάλη. Η κακή πορεία φάνηκε με το “καλημέρα” από τον πρώτο αγώνα, όπου η Γαλλία “έπεσε θύμα” μιας εκ των μεγαλύτερων εκπλήξεων στην ιστορία του θεσμού (ήττα με 1-0 από τη Σενεγάλη). Αυτό το αποτέλεσμα της “έκοψε” τα πόδια και στη συνέχεια αποκλείστηκε “πανηγυρικά” με μόλις ένα βαθμό(ήττα από Δανία με 2-0 και 0-0 με Ουρουγουάη)… Παρόλ’αυτά, στο επόμενο Μουντιάλ που έγινε στη Γερμανία, η Γαλλία “επανήλθε” φτάνοντας μέχρι τον τελικό (εκεί όπου ηττήθηκε από την Ιταλία στα πέναλτι) και απέδειξε ότι η πορεία το 2002 ήταν μια κακή “παρένθεση”. Μένει να δούμε αν θα καταφέρει κάτι αντίστοιχο και η Ισπανία στο επόμενο Μουντιάλ…\n\n

Η Ισπανία μετά το 2-0 απ'τη  Χιλή
Η Ισπανία μετά το 2-0 απ’τη Χιλή