Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

\n\nΣτον αθλητισμό, όπως έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές, μια στιγμή είναι ικανή να αλλάξει ακόμα και μια ολόκληρη καριέρα ενός αθλητή είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο, είτε ακόμα και να την τερματίσει.\n\nΈνας τραυματισμός μπορεί να είναι η αιτία για το τελευταίο, αλλά συνήθως τέτοιοι τραυματισμοί προέρχονται κατά την διάρκεια του αγώνα και πάνω σε κάποια φάση. Στην περίπτωση της Γιουγκοσλάβας τενίστριας Μόνικα Σέλες όμως ήταν ο ορισμός του “εξωγηπεδικού παράγοντα”…\n

Παιδί-θαύμα…

\nΗ Μόνικα Σέλες είχε καταφέρει σε ηλικία μόλις 19 ετών να κατακτήσει 8 τίτλους Γκραν Σλαμ (3 Αυστραλιανά Όπεν, 3 Ρολάν Γκαρός, 2 US Open) ενώ για 2 σερί χρόνια (1991,1992) βρισκόταν στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης. Ο κύριος αντίπαλος της ήταν η περίφημη Γερμανίδα Στέφι Γκραφ.\n

Παρολίγον δολοφονία στο Αμβούργο…

\nΤο 1993 συμμετείχε στο Citizen Cup του Αμβούργου.Το γεγονός ότι αγωνιζόταν στην χώρα από την οποία καταγόταν η Γκραφ δεν έβαλε κανέναν σε σκέψεις ότι μπορούσε να έχει κινδύνους για εκείνην.Άλλωστε το τένις είναι από τα πιο φιλήσυχα αθλήματα…Και όμως….\n\nΜόνικα ΣέλεςΗ Γιουγκοσλάβα τενίστρια αντιμετώπιζε την Βουλγάρα Μαλέεβα και είχε πάρει το 1ο σετ με 6-4 ενώ προηγείτο στο 2ο με 4-3. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος συνέβη το απίστευτο…\n\nΈνας 38χρονος άνεργος Γερμανός, ονόματι Γκίντερ Πάρχε κάρφωσε στην πλάτη της ένα μαχαίρι 23 εκατοστών, με κίνηση αστραπιαία και προγραμματισμένη.\n\nΕυτυχώς με την επέμβαση της ασφάλειας που τον αφόπλισε, δεν έγιναν χειρότερα τα πράγματα.Το κοινό είχε πάθει σοκ ενώ η Μαλέεβα είχε ξεσπάσει σε κλάματα στην θέα της συναδέλφου της.\n\nΤο χτύπημα θα μπορούσε να έχει πολύ πιο άσχημες συνέπειες πάντως για την Σέλες αν δεν είχε προλάβει να σκύψει μπροστά για να σηκωθεί από την θέση της και αν ένας από τους θεατές δεν είχε προλάβει να συγκρατήσει τον δράστη που ετοιμαζόταν να την μαχαιρώσει δεύτερη φορά.\n

Φανατικός θαυμαστής της Γκραφ ο παρολίγον δολοφόνος

\nΜόνικα ΣέλεςΟ Γερμανός Günter Parche, όντας παθολογικά φανατικός με την Στέφι Γκραφ, ήθελε με αυτό το χτύπημα να σταματήσει την ξέφρενη πορεία της Σέλες προκειμένου να δει την αγαπημένη του αθλήτρια στο Νο1 της κατάταξης.\n\nΟ ίδιος δήλωσε ότι τα είχε σχεδιάσει όλα αλλά δεν είχε σκοπό να σκοτώσει την Σέλες απλά να την τραυματίσει.\n\nΣτην δίκη μάλιστα, ο δικηγόρος του υποστήριξε ότι ο πελάτης του είχε χάσει τα λογικά του και έπασχε από διαταραχή προσωπικότητας, κάτι που επιβεβαίωσαν ειδικοί ψυχίατροι.\n\nΤελικά καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλακή αλλά δεν εξέτισε ούτε μια μέρα…\n\n

O Günter Parche μετά την επίθεση στη Μόνικα Σέλες
O Günter Parche μετά την επίθεση στη Μόνικα Σέλες
\n

Ποτέ ξανά στην Γερμανία και ποτέ ξανά η ίδια…

\nΤο γεγονός της μη τιμωρίας του παρολίγον δολοφόνου της οδήγησε την Σέλες στο να μην ξανααγωνιστεί ποτέ στην Γερμανία.\n

“Η Γερμανία είναι η χώρα όπου αυτός ο άνθρωπος μου επιτέθηκε πισώπλατα, αλλά ο ίδιος έμεινε ατιμώρητος”

\nδήλωσε μετά από καιρό σε τηλεοπτική συνέντευξη.(εκείνο το τουρνουά συνεχίστηκε και το πήρε η Στέφι Γκραφ…)\n\n

H Μόνικα Σέλες σήμερα
H Μόνικα Σέλες σήμερα
\n\nΗ επίθεση που της έγινε πάντως την ανάγκασε να προσλάβει σωματοφύλακες στους αγώνες της ενώ για 2 περίπου χρόνια χρειάστηκε ψυχολογική βοήθεια.Δεν θα ήταν ποτέ πια αγωνιστικά η ίδια.\n\nΤελικά επέστρεψε στα κορτ τον Ιούλιο του 1995 στο Ατλάντικ Σίτι με αντίπαλο την “ζωντανή ιστορία” του τένις Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, ενώ μόλις έξι μήνες αργότερα κατάφερε να κατακτήσει για 4η φορά το Αυστραλιανό Όπεν, το τελευταίο από τα 9 Γκραν Σλαμ της καριέρας της.\n\nΠαρά τον τίτλο πάντως, το γεγονός ότι είχε πάρει κάποια κιλά αλλά και το ότι ψυχολογικά δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει εκείνη την μαχαιριά ήταν οι αιτίες που δεν κατάφερε να πετύχει όσα πιθανόν μπορούσε και να γράψει ακόμα μεγαλύτερη ιστορία στον χώρο του τένις…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4F_uotrIEZo?w=728\n\n

Η Γκριμάτσα, Η Τσίχλα, Το Άγαλμα και το…Ξίνισμα

Η Γκριμάτσα, Η Τσίχλα, Το Άγαλμα και το…Ξίνισμα

Πρόσωπο της Χρονιάς 2014: Κριστιάνο Ρονάλντο!

\nΟ άσος της Ρεάλ είναι αναμφισβήτητα το πρόσωπο της χρονιάς. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο ανακηρύχθηκε ο ποδοσφαιριστής της χρονιάς και κέρδισε τη χρυσή μπάλα. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά και στα εξω-γηπεδικά κατορθώματα του ποδοσφαιριστή….\n\n

Η γκριμάτσα του Ρονάλντο
Η γκριμάτσα του Ρονάλντο
\n\nΑξέχαστος θα μας μείνει ο τελικός του Champions League 2014, καθώς η Ρεάλ, ενώ βρέθηκε πίσω στο σκορ, κατάφερε να ισοφαρίσει στις καθυστερήσεις και να επικρατήσει έτσι με 4-1 έναντι της Ατλέντικο Μαδρίτης. Αξέχαστη όμως θα μας μείνει και η απίστευτη γκριμάτσα του Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος πανηγύρισε το τέταρτο γκολ ,που ο ίδιος πέτυχε για την ομάδα του ,με έναν ανώριμο να το πούμε (;), παιδαριώδη(;), ανόητο(;) τρόπο…. Τα συμπεράσματα δικά σας…\n\nΦτάνεις στο βασιλικό ανάκτορο με το υπερπολυτελές αυτοκίνητό σου. Έχεις φορέσει ένα πανάκριβο κοστούμι, έχεις αδειάσει ένα βαζάκι ζελέ στο μαλλί σου και ετοιμάζεσαι να βραβευτείς ως …. κορυφαίος «λάτιν» αθλητής στην Ισπανία από την ίδια τη βασίλισσα. Αλλά εσύ, Κριστιάνο Ρονάλντο, είσαι όσο κακομαθημένος, που ακόμη κι αυτή τη στιγμή την κατέστρεψες. Πως;;\n\nΚριστιάνο ΡονάλντοΜόλις αντιλήφθηκες ότι μασάς τσίχλα ενώ βραβεύεσαι από «υψηλά» πρόσωπα, τη βγάζεις άρον άρον και την αναπαύεις στην αριστερή τσέπη του κοστουμιού σου. Εύγε!!!!\n\nΣτις 21 Δεκεμβρίου, ο Πορτογάλος άσος βρέθηκε στα φώτα της δημοσιότητας με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του μπρούτζινου αγάλματός του στην Μαδέρα.\n\n
Το
Το “προικισμένο” άγαλμα του Ρονάλντο
\n\nΔεν πρόλαβαν λοιπόν να γίνουν τα αποκαλυπτήρια και ξέσπασε ένας καταιγισμός σχολίων σε ό,τι αφορά τα πλούσια… προσόντα του ποδοσφαιριστή. Η Daily Mail, το ΤΙΜΕ και το Mashable επικεντρώθηκαν στο παραφουσκωμένο σορτσάκι που έδωσε έμφαση ο Βραζιλιάνος γλύπτης, Ρικάρντο Βαλόσα.\n\nΜέχρι στιγμής, ο διεθνής της Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχει μπει στην διαδικασία να σχολιάσει τα δημοσιεύματα, ενώ δηλώνει χαρούμενος γι’ αυτό το έργο. Και πώς να μην είναι… αφού ο καλλιτέχνης ήταν γενναιόδωρος μαζί του!\n\n
Γκριμάτσα Ιρίνα Σάικ
Γκριμάτσα Ιρίνα Σάικ
\n\nΗ γκριμάτσα… ζήλειας και μίσους της Ιρίνα Σάικ ξεχώρισε από το γκαλά για τα βραβεία του ισπανικού πρωταθλήματος, μετά από ένα… σέξι αστείο της παρουσιάστριας της βραδιάς προς τον σύντροφό του μοντέλου από τη Ρωσία, Κριστιάνο Ρονάλντο.\n\nΟ αρχηγός της Ρεάλ Μαδριτης σάρωσε τα βραβεία της Primera Division για την περσινή σεζόν και στο γκαλά της απονομής ήταν ο πρωταγωνιστής.\n\nΗ παρουσιάστρια της βραδιάς, Έκα Άτσε, αφιέρωσε ένα σκετσάκι στον Πορτογάλο, το οποίο περιελάμβανε και ένα… αθώο φλερτ.\n\nΣυγκεκριμένα, η Ισπανίδα κωμική ηθοποιός είπε:\n

“Είσαι ο άνδρας που έχω δει τις περισσότερες φορές με εσώρουχα σε όλη μου τη ζωή”.

\nΟι παρευρισκόμενοι, μεταξύ των οποίων ο ίδιος ο κάτοχος της “Χρυσής Μπάλας” και πλειάδα αστέρων του ισπανικού πρωταθλήματος, ξέσπασαν σε γέλια.\n\nΌλοι πλην μιας: της συντρόφου του, Ιρίνα Σάικ, η οποία έμεινε ψυχρή και με ένα βλοσυρό βλέμμα… κάρφωνε την παρουσιάστρια, ίσως θιγμένη από το αστείο… Όταν επιλέγεις τέτοιους συντρόφους αυτά παθαίνεις!!!!\n

 Τι θα μου μείνει από το 2014

\nΑς μνημονεύσουμε και άλλες ευχάριστες, παράξενες και χαρακτηριστικές στιγμές της χρονιάς που μας αφήνει…\n

Το «βαμπίρ» Λουίς Σουάρες.

\nΔάγκωσε τον Ιταλό αμυντικό Κιελίνι στο Παγκόσμιο Κύπελλο και καταδίκασε το όνειρο της Παραγουάης, πέτυχε τη μεταγραφή του στη Μπαρτσελόνα έναντι 90 εκατομμυρίων ευρώ…\n\n

Ο Λουίς Σουάρεζ
Ο Λουίς Σουάρεζ
\n

Τα εφτά γκολ της Γερμανίας στη Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

\nΜετάνιωσαν την ώρα και τη στιγμή που πήγαν στον ημιτελικό οι Βραζιλιάνοι. Τα μάτια τους ακόμη δε στέγνωσαν απ’ τα δάκρυα και το 1-7 θα μείνει στην ιστορία..\n\n

Ήττα Βραζιλίας
Ήττα Βραζιλίας
\n

Ο «φονέας» Πρωταθλητών Ολυμπιακός.

\nΑπό τα τέλη Φεβρουαρίου ως τον Οκτώβριο στο Τσάμπιος Λιγκ κατάφερε να κερδίσει την πρωταθλήτρια Αγγλίας, την πρωταθλήτρια Ισπανίας και την πρωταθλήτρια Ιταλίας. Στα «συν» των Πειραιωτών εντάσσεται και ο Ερίκ Αμπιντάλ, ο οποίος έκλεισε την καριέρα του στην Ελλάδα με τον νούμερο 22 που συμβολίζει 2 φορές την εμφάνιση του καρκίνου και δύο φορές την επιτυχή θεραπεία του.\n\n

Ολυμπιακός
Ολυμπιακός
\n

Το φιλί Μάνσελ – Ο’ Ντόνελ

\nΜε… φιλί στο στόμα τελείωσε ο καβγάς δύο ποδοσφαιριστών και το βίντεο με το περιστατικό κάνει τον γύρο του κόσμου! Το στιγμιότυπο συνέβη στον αγώνα Μπρίστολ Ρόβερς – Γκέιτσχεντ, με πρωταγωνιστές τους Λι Μάνσελ και Τζέι Τζέι Ο’ Ντόνελ.  Ο Μάνσελ ήταν αυτός που «όρμησε» και φίλησε στο στόμα τον Ντόνελ, ενώ ο διαιτητής του έριξε κίτρινη κάρτα για τον… ρομαντισμό του! Ο ποδοσφαιριστής δήλωσε:\n

Το έκανα για να αποφορτίσω την κατάσταση. Είναι η πρώτη φορά που φιλάω κάποιον και τιμωρούμαι

\n

Φιλί Μάνσελ - Ο Ντόνελ
Φιλί Μάνσελ – Ο Ντόνελ
\n

Το εθνικό μας ταξίδι.

\nΤον Ιούλιο, η Εθνική Ελλάδος έφτασε για πρώτη φορά στα νοκ άουτ ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το εύστοχο πέναλτι του Γιώργου Σαμαρά μας έστειλε ένα βήμα παραπέρα και μας έκανε υπερήφανους. Ελπίζουμε να ξαναζήσουμε τέτοιες μοναδικές στιγμές…\n\nΕθνική Ελλάδος

ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: “Σανίδα Σωτηρίας”;

ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: "Σανίδα Σωτηρίας";

Το ”περίφημο” Financial fair play που συχνά πυκνά διαβάζουμε έδωσε κάποιες σοβαρές οικονομικές λύσεις ”επιβίωσης” σε πολλές ομάδες που είχαν φτάσει στο σημείο να ξοδεύουν πιο πολλά από αυτά που κέρδιζαν.”Έμπνευση” της ΟΥΕΦΑ τον Σεπτέμβρη του 2009, αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε αποτελώντας και ”σανίδα σωτηρίας” εν και καιρώ κρίσης\n\nΣτην ανακοίνωση αυτού του εγχειρήματος, ο Πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί δήλωσε τα παρακάτω:\n

Οι μισές ομάδες περίπου κέρδιζαν λιγότερα απ’όσα ξόδευαν με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.Με αυτό το μέτρο δεν θέλουμε να ”σκοτώσουμε” τις ομάδες που συμμετέχουν στις διοργανώσεις μας, αλλά να τις βοηθήσουμε να βγουν δυναμικά στις αγορές.Οι ίδιες αποδέχτηκαν αυτό το νέο μέτρο.Οι ιδιοκτήτες τους το ζητάνε επίμονα καθώς καταλαβαίνουν ότι όσο πιο πολλά λεφτά τοποθετείς στην ομάδα, τόσο δυσκολότερα θα έχεις κέρδος…

\nΣε γενικές γραμμές η ΟΥΕΦΑ προσπαθεί να πετύχει τα παρακάτω:\n

1. Καταπολέμηση “μαύρου” χρήματος και διαφάνεια στα βιβλία

\nΌλες οι ομάδες έχουν το καθήκον  να δίνουν αναλυτική αναφορά εσόδων – εξόδων, να δικαιολογούν τα έξοδά τους από τα έσοδα της κάθε οικονομικής χρήσης και να παρουσιάζουν το αναλυτικό μπάτζετ της επόμενης χρονιάς προκειμένου να πιστοποιούν τη φερεγγυότητά τους ως εταιρίες και εφόσον τα πληρούν να παίρνουν άδεια συμμετοχής στις διοργανώσεις. Το ”μαύρο χρήμα” δεν δικαιολογείται πλέον…\n

2. Υγιείς επενδυτές προοπτικής και έλεγχος στο κατά πόσο οι ομάδες ξοδεύουν με τα ίδια κριτήρια

\nΜε το financial fair play η ΟΥΕΦΑ φιλοδοξεί ότι σε βάθος χρόνου θα “καθαρίσει” από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τους επενδυτές σκοπιμότητας ή αλλιώς της ”αρπαχτής”,καθώς θα είναι υποχρεωμένοι, κάθε χρόνο, να καλύπτουν εμπράκτως τη ζημία που προκάλεσαν στην προηγούμενη σεζόν ( μέχρι 45 εκατ. ευρώ για την πρώτη τριετία και 30 για τις επόμενες), ενώ ο νέος κανονισμός ευνοεί τα  έξοδα για γήπεδο, προπονητικό κέντρο και Ακαδημίες καθώς ενθαρρύνει κάποιον που θέλει να επενδύσει χρήματα στην ομάδα του σε έργα υποδομής τα οποία θα μείνουν στην ιδιοκτησία της ομάδας άσχετα με τον ιδιοκτήτη της…\n

3. “‘Εμμεσο” Σάλαρι Καπ…

\nΈτσι χαρακτηρίστηκε το financial fair play και από τον Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε και από τον Τζιάνι Ινφαντίνο στην τελική του παρουσίαση στη Νιόν. Και αυτό είναι λογικό αφού από μόνος του ο νέος κανονισμός θα μειώσει το κόστος και των μεταγραφών αλλά και των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών. Η απλή μαθηματική λογική λέει ότι αποκλείεται μια ομάδα να έχει οικονομική ισορροπία όταν τα χρήματα για μισθούς και συμβόλαια υπερβαίνουν κατά πολύ το 50% των εσόδων της.(μια χώρα στην οποία οι ομάδες βγαίνουν κερδισμένες από αυτό είναι η Γερμανία)\n

4. Εφαρμογή των νόμων για όλους

\n«Τέλος στις επιτυχίες επί πιστώσει» ήταν η ατάκα του Μισέλ Πλατινί όταν για πρώτη φορά παρουσίασε την ιδέα του νέου κανονισμού. Η κεντρική ιδέα του financial fair play ήταν, δηλαδή, κάθε ομάδα να στηρίζεται στις δικές τις δυνάμεις και άμεση ανάγκη, παράλληλα,  να μειωθεί η φούσκα των ολοένα και διογκούμενων χρεών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. «Αν οι ομάδες μάθουν να ξοδεύουν όσα εισπράττουν , στο ποδόσφαιρο θα επιστρέψει το σχέδιο και  ο προγραμματισμός» ήταν η βασική άποψη ..\n

5. Καλύτερη οργάνωση

\n«Τι σόι ποδόσφαιρο είναι αυτό όταν οι ομάδες λίγο πριν την καταστροφή περιμένουν να έρθει ο ιππότης πάνω στο άσπρο άλογο και να αρχίζει να μοιράζει λεφτά;» αναρωτήθηκε ο Τζιάνι Ινφαντίνο στην πρόσφατη παρουσίαση της ΟΥΕΦΑ, επικαλούμενος το παράδειγμα του άψογα οργανωμένου οικονομικού μοντέλου της Άρσεναλ και της  Μπουντεσλίγκα. Και μόνο που οι ομάδες θα είναι υποχρεωμένες να ενημερώνουν μέσω διαδικτύου την ΟΥΕΦΑ για τα οικονομικά τους σε όλη τη διάρκεια μίας  σεζόν, θα τους αναγκάσει να βάλουν σε τάξη το χάος που επικρατεί στα περισσότερα λογιστήρια αυτών.

Ρόμα-Μπάγερν όπως… Βραζιλία-Γερμανία 1-7

Ρόμα-Μπάγερν όπως... Βραζιλία-Γερμανία 1-7

Τα 7 πάντσερ της Μπάγερν Μονάχου (Κρόος, Γκέτσε, Σβαϊστάινγκερ, Νόιερ, Μπόατενγκ, Λαμ, Μίλλερ) είδαν τους Ρωμαίους σαν Βραζιλιάνους και τους συνέτριψαν μέσα στο Ολύμπικο με το επιβλητικό 1-7, σε έναν αγώνα που παρουσίασε την ίδια εικόνα με τον ημιτελικό του Μουντιάλ 2014, Βραζιλία-Γερμανία: 0-5 στο ημίχρονο και 1-7 τελικό σκορ !!!\n\nΗ ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα το έκανε να φαίνεται απλό και από τη στιγμή που προηγήθηκε, πάτησε γκάζια και συνέτριψε τον αντίπαλό της, όπως έγινε και με τη Γερμανία στον ημιτελικό απέναντι στη Βραζιλία. Ενώ προηγούνταν ήδη με 0-1 από το 9′, έκανε ένα εντυπωσιακό ξέσπασμα πετυχαίνοντας 3 γκολ σε 7′ και ανεβάζοντας το δείκτη του σκορ στο 0-4 μόλις το 30′. Στο 36′ ο Μίλλερ έκανε το 0-5 με πέναλτι κι έτσι έκλεισε το ημίχρονο. Επανάληψη, δηλαδή του σκηνικού της Βραζιλίας, όπου οι Γερμανοί προηγήθηκαν 0-1 στο 11′ και κατόπιν με 4 απανωτά γκολ(23′ Κλοζε, 24′ & 27′ Κροος, 29′ Κεντιρα) έκαναν το 0-5 στο ημίχρονο !!!\nΜε κοινή εξέλιξη ολοκληρώθηκε και το Β’ μέρος. Οι Ρωμαίοι μείωσαν στο 66′ με το Ζερβινιό για να δεχτούν στη συνέχεια άλλα 2 γκολ και να τελειώσει ο αγώνας με το καταιγιστικό 1-7. Στη Βραζιλία, την “τιμή των όπλων” έσωσε ο Όσκαρ όταν και μείωσε με προσωπικό του τέρμα στο 90′, όπου αντίστοιχα οι Βραζιλιάνοι δέχτηκαν άλλα 2 γκολ και να τελειώσει ο αγώνας με το ίδιο σκορ.\n\nΓια την ιστορία αναφέρουμε:\nΟι σκόρερ της αναμέτρησης:\n9′ & 30′ Ρόμπεν, 23′ Γκέτσε, 25′ Λεβαντόβσκι, 36′ (πεν) Μίλερ, 78′ Ριμπερί, 80′ Σακίρι. Στο 66′ μείωσε για τους γηπεδούχους ο Ζερβινιό.\n\nΟι συνθέσεις των δύο ομάδων:\nΡόμα: Ντε Σάνκτις, Τοροσίδης, Γιανγκά-Μπιβά, Μανωλάς, Κόουλ (46′ Χολέμπας), Ντε Ρόσι, Ναϊνγκολάν, Πιάνιτς (79′ Λάγιτς), Ιτούρμπε, Ζερβινιό, Τότι.\nΜπάγερν: Νόιερ, Μπερνάτ, Μπόατενγκ, Μπενατιά, Αλάμπα, Λαμ, Τσάμπι Αλόνσο, Ρόμπεν, Γκέτσε (79′ Σακίρι), Μίλερ (61′ Ραφίνια), Λεβαντόβσκι (68′ Ριμπερί).\n\nΠαρακάτω απολαύστε όλα τα γκολ της αναμέτρησης:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dzK36zB_pWE

7 γεγονότα που ίσως δεν γνωρίζετε για το Λουίς Φαν Χάαλ

1. Ήταν ο μέντορας του Χοσέ Μουρίνιο.\nΌταν ο Φαν Χάαλ ανέλαβε για πρώτη φορά προπονητής της Μπαρτσελόνα το 1997 δούλεψε με ένα νεαρό Πορτογάλο βοηθό ονόματι Χοσέ Μουρίνιο… Ο Χοσέ Μουρίνιο, όπως γνωριζετε, τώρα είναι πιο διάσημος από το Φαν Χάαλ και εκτελεί χρέη προπονητή στην Τσέλσι. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την πρόσληψη του μέντορά του στην Μάντσεστερ (μία είναι η Μάντσεστερ…) απάντησε: “Είναι σπουδαίος προπονητής και χαίρομαι πολύ που θα είμαστε στην ίδια χώρα και την Πρέμιερ Λιγκ, αλλά πιο σημαντικό, είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος και του εύχομαι ό,τι καλύτερο”.\n\n2. Έκανε μια αήττητη σαιζόν με τον Άγιαξ, 10 χρόνια πριν την Άρσεναλ.\nΟ Φαν Χάαλ ήταν ο προπονητής στη Χρυσή Γενιά του Άγιαξ από το 1991-1997 που κέρδισε 3 εγχώριους τίτλους, 1 κύπελλο Ουέφα, 1 Σούπερ-Καπ Ουέφα και 1 Τσάμπιονς Λιγκ. Η πιο επιτυχημένη του χρονιά ήταν το 1994-95 όταν οδήγησε τον Άγιαξ σε μια αήττητη χρονιά τόσο στην Ερεντεβίζε όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου κέρδισε και τα δύο τρόπαια. Κατόπιν κέρδισε και το Ουέφα Σούπερ-καπ και έκανε και το Τρέπλ.\n\n3. Έδωσε το βάπτισμα του πυρός σε Ξάβι, Ινιέστα, Πουγιόλ και Σέεντορφ.\nΑν σε κάτι πιστεύει ο Φαν Χάαλ, αυτό είναι τα νέα ταλέντα. Μερικοί από τους καλύτερους μέσους του πλανήτη, έκαναν το ντεμπούτο τους υπό τις οδηγίες του. Ξάβι, Ινιέστα και Πουγιόλ στη Μπαρτσελόνα, Σέεντορφ και Κλάιφερτ στον Άγιαξ.\n\n4. Έχει κερδίσει το πρωτάθλημα σε Ολλανδία, Ισπανία και Γερμανία.\nΟ Φαν Χάαλ είναι από τους ελάχιστους προπονητές που έχει καταφέρει να κερδίσει πρωτάθλημα σε 3 διαφορετικές χώρες. Συνολικά έχει κερδίσει 19 τρόπαια !!\n\n5. Είναι πτυχιούχος γυμναστής.\nΑυτό είναι κάτι που δύσκολα συναντάται σε ένα παγκοσμίου φήμης προπονητή. Κι όμως ο Λουις Φαν Χάαλ είναι πτυχιούχος Γυμναστικής Ακαδημίας και δίδασκε σε σχολεία κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως παίκτης.\n\n6. Έπαιξε ποδόσφαιρο για 15 χρόνια πριν γίνει προπονητής.\nΞεκίνησε την καριέρα του ως μέσος στην ερασιτεχνική ομάδα του Άμστερνταμ RKSV De Meer και λίγο αργότερα ενσωματώθηκε στη Β’ ομάδα του Άγιαξ, αλλά δεν έπαιξε ποτέ στην πρώτη. Πήρε μεταγραφή για τη βελγική Αντβέρπ όπου έκατσε 5 χρόνια. Κατόπιν γύρισε στην Ολλανδία και έκανε το ντεμπούτο του στην Ερεντεβίζε με την Τελσταρ πριν μεταπηδήσει στη Σπάρτα Ρότερνταμ. Μετα από ένα πολύ μικρό πέρασμα από την Αλκμάαρ, αποσύρθηκε το 1987 και έγινε βοηθός προπονητή.\n\n7. Έχει αποτύχει στην Μπαρτσελόνα δύο φορές.\nΑνέλαβε τα ηνία των Καταλανών το 1997 μετά από μια δοξασμένη καριέρα στον Άγιαξ. Ξεκίνησε καλά κερδίζοντας το ντάμπλ την πρώτη χρονιά και ξανακέρδισε το πρωτάθλημα και την επόμενη. Παρόλ’αυτά, μετά από μια κόντρα με τον Ριβάλντο, που μεσουρανούσε εκείνη την εποχή, πολύ κριτική για την τακτική του και κακή σχέση με τα Μ.Μ.Ε, το 2000 αποχώρησε.\n\nΕπέστρεψε δύο χρόνια μετά, όμως η δεύτερη παρουσιά του ήταν άκρως αποτυχημένη καθώς το Δεκέμβρη η ομάδα ήταν μόλις 5 βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, οπότε κι απολύθηκε…

Τα “ρομπότ” από τη Γερμανία και ο ακούραστος Κλόζε…

Τελείωσε λοιπόν το Μουντιάλ… Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση που μας “καθήλωσε” στις τηλεοράσεις μας επί ένα μήνα και έλαβε χώρα στην “πρωτεύουσα του ποδοσφαίρου”, τη Βραζιλία, ανέδειξε πρωταθλήτρια τη Γερμανία (μετά από 24 χρόνια και απέναντι στην ίδια αντίπαλο,την Αργεντινή). Το τελευταίο ερώτημα που μένει να απαντηθεί λοιπόν είναι αν τα “πάντσερ” άξιζαν να φτάσουν εκεί και να δουν το άγαλμα του Ιησού στο Ρίο φωταγωγημένο με τα χρώματα της χώρας τους (ύψιστη τιμή, μεγαλύτερη ακόμα και από το να σηκώνεις την ίδια την κούπα).

\n

Δε χρειάζεται πολύ σκέψη για την απάντηση η οποία είναι ένα μεγαλοπρεπέστατο ΝΑΙ. Οι Γερμανοί, έχοντας σαν έμβλημά τους τη “ρομποτική” πειθαρχία (είναι στο DNA τους σαν λαός γενικά) και όντας “ζυμωμένοι” από τις αποτυχίες τους σε προηγούμενα τουρνουά στα οποία ήταν φαβoρί (έκαναν ισάριθμες ήττες σε ημιτελικούς στο Μουντιάλ του 2010 και το EURO του 2012 από τους Ιταλούς), δυνάμωσαν και κατάφεραν να επαναφέρουν το ρητό “παίζουν 11 εναντίον 11 και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί”. Το κυριότερο συστατικό της επιτυχίας τους, πέρα από το ταλέντο τους, ήταν η ομαδικότητα που επέδειξαν και οι ξεκάθαροι ρόλοι που είχαν ο καθένας στο γήπεδο. Όσο και να ψάξουμε δε μπορούμε να βρούμε κάποιον που να υστέρησε στο κομμάτι που του αναλογούσε. Σε μερικά ματς ήταν ισοπεδωτικοί (4-0 με Πορτογαλία και το ιστορικό 7-1 με Βραζιλία), σε άλλα πήραν αυτό που ήθελαν παίζοντας όσο χρειάζεται (2-2 με Γκάνα και 2-1 με Αλγερία) ενώ υπήρχαν και αγώνες που όταν χρειάστηκε έδειξαν το “μέταλλό” τους (με Γαλλία στους 8). Όταν άλλωστε δίνεις 7 ματς σε ένα μήνα δεν είναι δυνατόν σε όλα να είσαι ισοπεδωτικός, αλλά να είσαι όταν πρέπει και όπου πρέπει ουσιαστικός (κάτι που για άλλη μια φορά δεν κατάφερε η Ολλανδία). Τέλος, με τη κατάκτηση αυτού του Μουντιάλ, η Γερμανία έφτασε σε αριθμό την Ιταλία (4) και δείχνει ικανή να φτάσει και τη Βραζιλία(5 κατακτήσεις) στην επόμενη διοργάνωση.

\n

Πριν κλείσει το κείμενο να εκφράσουμε το θαυμασμό μας για τον “γερόλυκο”  Μίροσλαβ Κλόζε, ο οποίος στα 38 του, είχε ουσιαστική προσφορά στο κατόρθωμα της Γερμανίας και κατάφερε να γίνει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Μουντιάλ. Ακούραστος, δυνατός και με μεγάλη ψυχή, αποχαιρέτησε την Εθνική Γερμανίας μετά από 4 Μουντιάλ και εισέπραξε ένα τεράστιο χειροκρότημα από όλο το Μαρακανά.

\n

 
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=iK_GBC7APrk

Το τέλος του one man show…(και όχι του Μέσι)

Η ήττα της Αργεντινής στον τελικό του Μουντιάλ στεναχώρησε πάρα πολύ τον φτωχό πλην τίμιο λαό της, ο οποίος περίμενε μια χαρά απέναντι στην, “πλούσια” από κάθε άποψη, Γερμανία. Ταυτόχρονα όμως, ήταν άλλη μια χαμένη ευκαιρία για τον Μέσι να αγγίξει λίγο τον μύθο του Μαραντόνα. (και εννοώ στην προσφορά του στην Εθνική για να μην παρεξηγηθώ)

\n

Στη δεύτερη συμμετοχή του σε Μουντιάλ, το μεγάλο αστέρι της Αργεντινής (και για πολλούς κορυφαίο στον πλανήτη) ξεκίνησε πολύ δυνατά και στη φάση των ομίλων πήρε μια μέτρια Αργεντινή “από το χέρι” και την οδήγησε στα νοκ-άουτ παιχνίδια με 4 γκολ σε 3 αγώνες (με Βοσνία, Ιράν και Νιγηρία). Πολλοί βιάστηκαν πάλι να χαρακτηρίσουν την Αργεντινή “ομάδα του Μέσι” (θυμίζουμε ότι στο Μουντιάλ του 2010 δεν είχε καν σκοράρει). Όλο αυτό το “πανηγύρι”, σταδιακά φόρτωσε πάλι με άγχος τον Μέσι, ο οποίος άρχισε να αισθάνεται ότι κανένα λάθος του δε θα συγχωρείται…

\n

Εδώ λοιπόν θα ήθελα να επισημάνω ότι, κατά την άποψή μου, όποιος και να είσαι, όσα και αν έχεις καταφέρει, είναι αδύνατον να νιώθεις ότι κουβαλάς την αγωνία και τον πόθο ενός ολόκληρου λαού για διάκριση. Ακόμα και αν είσαι ο Μέσι. Το άγχος του τελευταίου φάνηκε να μεταφέρεται σε όλη την Αργεντινή, η οποία όμως κατάφερνε να κερδίζει έστω και οριακά (στο γκολ Ελβετία, Βέλγιο και στα πέναλτυ την Ολλανδία) χωρίς ο Μέσι να πιάνει καμιά σπουδαία απόδοση.

\n

Και ήρθε η μέρα του τελικού. Ενός τελικού που άπαντες, ίσως, θα περίμεναν από τον Μέσι να νικήσει μόνος του τα “ρομπότ” της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα τους διέψευσε. Ο Αργεντίνος “μάγος” προσπάθησε, έφτασε στα όρια του (μέχρι και εμετό έκανε από το άγχος) αλλά δεν ήταν δυνατόν να καταφέρει να μην λυγίσει από το βάρος της ευθύνης που σίγουρα ένιωθε. Ας προσθέσουμε και την κούραση η οποία πολλαπλασιάζεται από το άγχος και ίσως θα καταλάβουμε ότι στο ποδόσφαιρο η ευθύνη πρέπει να μοιράζεται σε όλους και όχι να “τα ακούει” μόνο ένας. Αυτό έκαναν άλλωστε και οι Γερμανοί και είδαμε τα αποτελέσματα. Η εποχή του one-man show δυστυχώς έχει περάσει. Α και κάτι ακόμα… Μαραντόνα γεννιέσαι δεν γίνεσαι..

\n

 
\n 

\n

Γιώργος Ρεσβάνης
\ngresvanis@sportbrio.gr

Ο ξενέρωτος Γερμανός…

Το είδαμε και αυτό… Απαγόρευση πανηγυρισμών στους δρόμους! Έτσι αποφάσισε η δικαιοσύνη για μια μικρή συνοικία του Βερολίνου(Νόικολν), κάτοικος της οποίας προσέφυγε στα δικαστήρια επειδή είχε ενοχληθεί από τον θόρυβο των πανηγυριών μετά τον αγώνα της Γερμανίας με τη Γκάνα. Πλέον, με δικαστική απόφαση μέχρι τη λήξη του Μουντιάλ, σε αυτό το μέρος οι πανηγυρισμοί θα γίνονται μόνο εντός σπιτιών και με τα παράθυρα κλειστά για να μη δημιουργείται ηχορύπανση. H Γερμανία βρίσκεται ήδη στα ημιτελικά κι έχει μια πολύ καλή ευκαιρία για πρόκριση στον τελικό κόντρα στους Βραζιλιάνους που μπορεί να έχουν την τεράστια αβάντα της έδρας, όμως δε θα έχουν στη διάθεσή τους το μεγάλο τους αστέρι το Νεϊμάρ και τον Τιάγκο Κόστα. Φανταστείτε να το σηκώσει…

\n

 

\n

 

Λίγο ακόμα να σηκωθούμε….Εθνική μας…

Το όνειρο έλαβε τέλος λοιπόν… Ατυχία, απειρία σε καταστάσεις πέναλτι και ένας φοβερός Κοσταρικανός τερματοφύλακας, “έσβησαν” τα όνειρα της Εθνικής μας για 8άδα. Είναι σκληρό πολύ να χάνεται έτσι μια πρόκριση. Προσωπικά, ακόμα να χωνέψω το ότι αυτή η ομάδα, η οποία από ένα σημείο και μετά “πάτησε” την αντίπαλό της (και ας είχε αριθμητική υπεροχή, άλλωστε και η Ιαπωνία έπαιξε με παίκτη παραπάνω και την “εξαφανίσαμε”), δε θα συνεχίσει να μας βγάζει στους δρόμους για φέτος. Παρ’όλη τη πίκρα μου όμως θα πω κάποια πράγματα που για μένα αποτελούν την ουσία αυτής της (όπως και να το κάνουμε) μεγάλης επιτυχίας.\n\nΚαταρχάς για μένα, αυτή η ομάδα έδειξε ότι πέρα από την άμυνα (την καταπληκτική άμυνα που ναι μεν “κουράζει τα μάτια” αλλά οδηγεί σε θριάμβους), μπορεί όπου χρειάζεται να ξεδιπλώσει και επιθετικές αρετές, κάτι που και ακόμα στο EURO του 2004 δεν έδειξε. Πολλές φορές είδαμε ορθολογική επιθετική ανάπτυξη και όχι μόνο γιόμες. Βέβαια κάτι τέτοιο πρέπει να εξελιχθεί με το καιρό (μεγάλη ευκαιρία να γίνει με τον Ρανιέρι, τον αντικαταστάτη του Σάντος) αλλά οι βάσεις πλέον μπήκαν. Δε θέλω να κουράσω με τεχνικές λεπτομέρειες (άλλωστε πρώτα ο Ρεχάγκελ και μετά ο Σάντος μας έμαθαν πώς παίζεται το τόπι και δε θα το παίξω ΕΓΩ ειδήμονας)γι’αυτό θα πάω σε ένα άλλο ουσιαστικό αποτέλεσμα , το οποίο είναι η αλλαγή νοοτροπίας των παικτών που αγωνίστηκαν. Λέγοντας “αλλαγή” εννοώ το πάθος που έδειξαν και την άρνηση “παράδοσης των όπλων”. Το να σκοράρεις στο τελευταίο λεπτό, πέρα από τύχη, δείχνει και ψυχικά αποθέματα, τα οποία παλιότερα δεν είχαμε. Αυτή η Εθνική όμως, θυμίζει μεγάλες ομάδες (π.χ. Γερμανία) οι οποίες ποτέ δε παρατούσαν ένα ματς πριν το τελικό σφύριγμα. Τέλος, η επικράτηση επί των αντιπάλων σε αγώνες ”do or die” (όπως αναφέρθηκε και στο σχετικό αφιέρωμα του SportBrio.gr) δείχνει το πόσο πλέον οι αντίπαλοι μας “φοβούνται” όταν η μπάλα καίει.\n\nΟ σεβασμός πλέον στην Εθνική μας είναι δεδομένος. Η Ελλάδα, όντας ψηλά στο πίνακα της ΦΙΦΑ, θα ξεκινάει πάντα μια προκριματική φάση ,ξέροντας ότι θα έχει “βατούς” αντιπάλους και άρα παραπάνω πιθανότητες πρόκρισης σε μεγάλα τουρνουά  (Μουντιάλ, EURO). Πλέον θα έχουμε και παραπάνω στόχους και όχι απλή συμμετοχή σε αυτά. Πάμε γερά για νέες επιτυχίες!! ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ (από τους παίκτες μέχρι τον φροντιστή). Το παρακάτω τραγούδι είναι για εσάς…(και για εμάς).\n\nΓιώργος Ρεσβάνης\ngresvanis@sportbrio.gr\n\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8t9o1P7Xi0c

Μπήκε ή δε μπήκε?

https://www.youtube.com/watch?v=Mx3AecF3ImI\n\nΤο 1966 το μουντιάλ διοργανώθηκε στη ”γενέτειρα” του ποδοσφαΙρου την Αγγλία..Η διοργανώτρια χώρα αντιμετώπισε στον τελικό τα ”πάντσερ” της Γερμανίας.Το ματς κρίθηκε υπέρ των Άγγλων από το (ακόμη και σήμερα) αμφισβητούμενο γκολ του Τζεφ Χάρστ στη παράταση(3-2).Στη φάση του συγκεκριμένου γκολ (?), αν και χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς πολλά replay και γίναν και αναλύσεις ,ποτέ δεν αποσαφηνίστηκε αν η μπάλα πέρασε τη γραμμή.Τελικά το ματς έληξε 4-2 υπέρ των Άγγλων που κατέκτησαν το μοναδικό έως τώρα μουντιάλ της ιστορίας τους.